De wind woei uit Wisconsin

Venlo

Zeldzaam zijn de plekken waar de wil van de wind sterker is dan in het noorden van Wisconsin, in de nabijheid van Lake Michigan. De geseling van de slagwinden stuwde de Westish Harpooners voort, naar plekken waar geen van de spelers eerder aan had durven denken. Hoewel, durven denken? Er was simpelweg niet aan gedacht. Gedachten zijn gevaarlijk, laten kleine gaatjes waardoor niet zichtbare ziektekiemen binnendringen op zoek naar zwakte. Met het denken begint de twijfel. Een sluipschutter is het, de overpeinzing, doodsoorzaak nummer één onder honkballers die even eerder nog volmaakt gelukkig waren.

Hij trekt zijn kraag omhoog. Driehonderd kilometer verderop loopt Justin Vernon langs bekende gebouwen. Tot hier in Eau Claire reikt de wind van het meer. De beschutting die zijn baard biedt blijkt broos. De voorman van Bon Iver groeide op in dit stadje in Wisconsin. Hij ging er naar school en bleef om te studeren. Hij kent de straten, de barretjes, de mensen. De muziek dreef hem weg, naar Raleigh, maar ook weer terug. In North Carolina was het stil, ontbrak de wind. Drie maanden opsluiting in een huisje in het noordwesten van zijn thuisstaat leverde het debuut For Emma, Forever Ago op. Ook in de opvolger Bon Iver zit het onmiskenbare DNA van Wisconsin. Of de nummers nu Calgary, Perth of Wash. heten, de gure wind giert erdoor.



Henry Skrimshander is gemaakt voor de top. Zonder gedachten zijn inspanning en succes lineair verbonden. Je zwoegt, je vecht, je braakt en je wordt beter. Zo gaat het in de roman De kunst van het veldspel van Chad Harbach. Tot het evenwicht wordt verstoord. De personages die lang zo broederlijk samenleefden op een kleine campus in Wisconsin kunnen na verloop van tijd niet meer met en niet meer zonder elkaar. Dat geldt voor Henry en zijn goeroe en teamgenoot Mike Schwartz, maar ook voor zijn homoseksuele kamergenoot Owen Dunne en rector Guert Affenlight. Als de curve van een honkbal onvermoed verandert, verandert het leven, de vriendschap, de liefde. Onveranderd is de verraderlijke wind en het uitgestrekte meer, dat een van de hoofdpersonages onderdompelt en een ander opslokt.

Het meer is altijd dichtbij voor Bon Iver. De slagen van de lucht keren terug in de muziek, onverwacht en toch ritmisch. De natuur van Wisconsin is als een overvaller. Wat blauw is, kan elk moment grijs worden. Verre plekken uit dromen worden geëerd met een titel, maar voelbaar is de voortdurende aanwezigheid van Lake Michigan. De wandeling die het album is, voert langs de oevers van het meer, langs rotsen, langs ruw geboomte, langs de vuurtoren waar Henry Skrimshander ooit... Justin Vernon weet het: 'And at once I knew I was not magnificent. (..) And I could see for miles, miles, miles.'



De compositie klopt voor een moment. De instrumenten klinken samen, de honkbal maakt een perfecte baan naar de handschoen op het eerste honk. Een lach, een euforische grijns die als adrenaline door je lichaam pompt. Maar dan weer de wind van het meer. Die waarschuwing: elk moment kan het anders zijn. Want zo is het leven.

Thijs las deze week De kunst van het veldspel van Chad Harbach en luisterde tijdens het lezen vooral naar het album Bon Iver van de gelijknamige groep. Nu wil hij naar Wisconsin.

Thijs | 28 januari 2012 om 00.02 uur | 0 reacties
Tags: venlo, boeken, bon iver, chad harbach | deel via twitter

Etenstijd

Málaga/Barcelona

Málaga-Barcelona werd zondag om etenstijd gespeeld. Dat is geen bezwaar in Spanje.

Eerder dit seizoen zat ik zelf in La Rosaleda, het stadion van Málaga. Tegenstander was Getafe, het was de late wedstrijd op zaterdagavond. In de rust, maar een dik uur voor middernacht, haalden alle trouwe thuissupporters om ons heen een broodje in aluminiumfolie tevoorschijn. Meegenomen van thuis, want rond het stadion was nergens iets te krijgen wat maar op een broodje leek. Ze begonnen gulzig te eten. De vreemdelingen in het stadion, dagjesmensen als ik, spoelden jaloers veel te zoute chips weg met frisdrank.

De rust bleek het keerpunt. De eerste helft was gezapig, na de pauze vatte La Rosaleda volbuiks vlam. Pedro Leon maakte een wereldgoal en Van Nistelrooy scoorde. Ver in blessuretijd, de stand was 2-2, kogelde Júlio Baptista een omhaal in het doel van de bezoekers. Málaga was een minuut later koploper in de Primera Division. Voor één dag, dat wel.

Een jaar eerder had ik al kennisgemaakt met etende Spaanse fans, toen mijn Catalaanse buurman op de tribune in Camp Nou vijf gangen verorberde. Uit zijn tas bleef hij nieuwe gerechten opdiepen. Op het veld was het Barcelona-Villareal. Barça was formidabel. De meesters van het tiki-taka schetsten die avond wat ze zestien dagen later met subtiele penseelstreken zouden inkleuren, in de beroemde 5-0 tegen Real Madrid. Toch was de man vooral met zijn eten bezig.

Toen Barcelona zijn socios op 29 november 2010 op dat onvergetelijke vijfgangenmenu tegen de grote concurrent trakteerde, zat ik gewoon weer thuis op de bank. Genietend, natuurlijk, maar ook denkend aan m'n buurman in Camp Nou. Een man dronken van geluk, ondanks een goede bodem.

Thijs | 23 januari 2012 om 21.50 uur | 2 reacties
Tags: malaga, barcelona, voetbal | deel via twitter

Have you seen the dvd lately?

Venlo

'Have you seen the dvd lately?'

De tekst stond op een shirt dat tijdens een concert van Counting Crows in Ahoy in 2004 op het podium werd gegooid. Een plagerijtje. Adam Duritz raapte het shirt op en lachte erom. De band die sinds 1990 bestaat had op het moment van het concert wel een live cd uitgebracht maar nooit een dvd.

Dat bleef zo tot augustus 2011.

Dat er nu een officiële dvd is, ontdekte ik vandaag pas. Het ironische is dat de concertregistratie die na 21 jaar Counting Crows is verschenen de titel August And Everything After heeft. Het debuutalbum uit 1993 werd live uitgevoerd in Town Hall, New York. Een voorproefje is te zien op YouTube.

Thijs | 3 januari 2012 om 16.17 uur | 0 reacties
Tags: venlo, muziek | deel via twitter

Kloeken.nl Top 15 (deel 3)

Venlo

Nog twee dagen Kloeken.nl. Vandaag voltooien we de Top 15 van gedenkwaardige Kloeken-momenten. De crème de la crème van ons archief.

5. Déjà Vu (2007-2011)

Een lange rij voor de ingang van Café Central, het was de laatste jaren geen uitzondering op de tweede zaterdag van de maand. Opeens kwamen mensen al om half elf naar de stad. In 2010 volgde Déjà Vu XL op het kazerneterrein. Sinds deze maand komt het Déjà Vu-concept sterk terug in de muzikale keuzes van de deejays inde St1. I know what I want and I want it now!

4. De rel over kinderporno (2006)

Zeker geen hoogtepunt, maar wel iets wat we ons blijven herinneren. Een dommigheid die onder een vergrootglas werd gelegd. Het bezit van kinderporno leek even minder erg dan een ongelukkig forumbericht. Burgemeester Bruls wilde een verbod op de site. Iets wat we jullie niet willen onthouden: een reportage die Ruud Stikkelbroeck voor L1 maakte over deze zaak. Aan het woord komen Dominique Weesie van GeenStijl/PowNed en onze eigen Joep.

3. KloekTV (2005/2006)

De minuut van Ruud, Max en Evert, 't Venloos Quoteerke, Lowieke Live, de KloekClipClub, Juulke en Britte. Vier seizoenen liep KloekTV op Omroep Venlo. Legendarische montage-nachten. Totaal onervaren jongeren moesten plotseling televisie gaan maken. Dat ging soms moeilijk, maar soms ook heel aardig. Uitzending terugkijken?

2. Het fluitconcert op de Markt (2006)

Je kunt het je bijna niet meer herinneren maar er was een tijd dat de half drie regel bestond. Dat betekende dat je na half drie geen kroeg meer inkwam. Dat zorgde voor allerlei vervelende situaties. De jeugd was tegen en dus organiseerden we eenfluitconcert voor het stadhuis. Tijdens het uitgaan werden de fluitjes uitgedeeld en om vier uur 's nachts werd er geblazen. Een paar maanden later werd de regelafgeschaft. (Beeld vanaf 1.40)

1. De website en jullie bijdrage (2002-2011)

Kloeken.nl deed in tien jaar veel, maar het voornaamste was toch deze website. We hebben heel veel plezier gehad in het maken van de site.

Het was leuk om te zien hoe het forum ging leven. Bepaalde discussies zorgden voor enorme pieken in de bezoekersaantallen. Vorig jaar bijvoorbeeld toen het uitdelen van polsbandjes op de Parade uitliep op een chaos. Ook een paar jaar geleden toen Frans Pollux in de Kloekcast van Venlo Verantwoord inging op de bedprestaties vanChantal Janzen en GeenStijl het oppikte.

Zo waren er nog veel meer momenten. Daarvoor willen we jullie, de bezoekers, bedanken. Jullie zijn Kloeken.nl. Een speciaal dankwoord voor iedereen die de afgelopen tien jaar heeft meegewerkt aan de site. En een dikke knuffel voor Rose-Marie van de Laar.

Adios!

Thijs | 30 december 2011 om 16.34 uur | 0 reacties
Tags: venlo, kloeken | deel via twitter

Kloeken.nl Top 15 (deel 2)

Venlo

In de laatste paar dagen van het jaar gaat het Kloeken-archief open. Vandaag denderen we de top tien van memorabele momenten binnen.

10. Kloeken.nl op zwart (2004)

Natuurlijk, er gebeurt nog wel eens iets vervelends tijdens het uitgaan in de stad, maar toch een stuk minder dan een paar jaar geleden, is ons gevoel. Na het zoveelste incident in korte tijd waren we het in december 2004 even helemaal zat. Kloeken.nl ging een dag op zwart. Niet omdat dat voor een oplossing zorgde, wel omdat niks doen voor ons ook geen optie was.

9. De scoop over het FreeFunk Festival (2004)

Een van de leukste dingen die Venlo de afgelopen tien jaar heeft gehad is zonder twijfel het FreeFunk Festival. Het dansbroertje van het Zomerparkfeest in het Julianapark beleefde in 2004 de eerste editie en Kloeken.nl was de eerste die over het festival berichtte. Andere media namen het bericht over. Helaas bestaat het FreeFunk Festival niet meer. Het festival heeft wel de trend gezet voor evenementen als ChopTillYouDrop Outdoor en Stereo Sunday.

8. Het zusje in Nijmegen: Nultweevier.nl (2010)

Een site à la Kloeken.nl, er is wel eens aan gedacht in Venray (artikel DDL) maar tot een echte zustersite kwam het pas in 2010. Voormalig huisfotograaf Loek Zanders runt samen met een enthousiast team in Nijmegen studentensite Nultweevier.nl. De geweldige manier waarop ze dat doen blijft niet onopgemerkt.

7. De groei van Kloeken.nl (2003/2004)

Kloeken.nl begon in mei 2002 als vriendensite. Een digitale plek om onderling dingen te bespreken. Daarna kwamen er vrienden van vrienden bij, en vrienden van vrienden van vrienden. Voor we het wisten zaten we om tafel met Perron55, Omroep Venlo, Dagblad De Limburger en de epische Stem van Jong Venlo. We deden leuke dingen. Wethouder Herman Janssen kwam langs bij een vergadering. We moesten op de foto. Mooie tijd!

6. Het eerste feest (2004)

De Kloeken.nl Trip Through The Nineties op 4 juni 2004 was het eerste Kloeken-feestje. Elk half uur waren er liedjes uit een bepaald jaar. Chronologisch, van 1990 naar 1999. Het begin van een nineties-traditie. Locatie was de Gouden Tijger. Er was uiteraard een jingle van Lex en er waren superhippe kaartjes en flyers van de hand van Max.

Thijs | 29 december 2011 om 20.34 uur | 2 reacties
Tags: venlo, kloeken | deel via twitter