Suriname V: Seedorf, vogels en de dijk

Paramaribo / Totness

Royston Drenthe loopt langs het zwembad van Hotel Torarica in Paramaribo. Een dag eerder heeft de stervoetballer meegespeeld in een wedstrijd ter ere van tien jaar Clarence Seedorf Sportcomplex. Ook Clarence zelf deed mee, net als zijn twee broertjes. Broer Jürgen bezorgde Team Seedorf met drie goals de overwinning in de ontmoeting met het Surinaams elftal U23. Het sportcomplex was voor iedereen toegankelijk: de toegang was gratis, consumpties niet duur. Voor de wedstrijd stond Clarence Seedorf bij de ingang voor handtekeningen en foto's. De vedette maakte een praatje met de fans uit zijn geboorteland. Een feestelijke dag.

Het sportcomplex dat zijn naam draagt werd in 2001 aangelegd aan de Martin Luther Kingweg, een half uur rijden vanuit het centrum van Paramaribo. Belangrijkste doel van het complex is om de Surinaamse jeugd aan het voetballen te krijgen. De ruimtes onder de hoofdtribune zijn vernoemd naar clubs waarvoor Seedorf uitkwam: Ajax, Sampdoria, Real Madrid, Inter. Het clubgebouw heet Oranje. Binnen hangen shirts en foto's uit de imposante carrière van de speler. De jeugd speelt er tafelvoetbal. Zelf spelen is leuker dan toekijken, ook al heten de mannen die je kunt bekijken Seedorf en Drenthe.

**
Een man rijdt op zijn brommer over de hoofdweg door Totness. Hij heeft één hand aan het stuur. Meer kan ook niet, want in zijn andere hand heeft hij een vogelkooi met daarin een vogel. In onze week in Coronie komen we hem een paar keer tegen. De man is onafscheidelijk van zijn vogel. Hij is niet de enige. Ook op straat in Paramaribo lopen grote mannen rond met kleine vogelkooitjes. Een man neemt zijn vogel mee naar de wedstrijd van Clarence Seedorf. Het is een potsierlijk gezicht.

**
Een lange dijk moet Coronie in de toekomst beter beschermen tegen de grillen van de Atlantische Oceaan. We namen tijdens ons bezoek een kijkje bij de aanleg. Een zesjarenplan is het. Zes jaar eindeloos stenen stapelen. Het is veel werk, maar als ik over zes jaar terug zou keren in het district staat de dijk. Hoe Mohari Broadcasting het dan doet, is onzeker. Marvin Reiziger is nu bijna dagelijks voor het station op pad om reportages te maken, maar als hij ergens structureel betaald werk kan krijgen is hij waarschijnlijk weg. Dat kan over drie maanden zijn, over twee jaar of morgen.

Het is een groot probleem. Een planning voor de lange termijn kan Mohari niet maken. Harold en Gitana beschikken over een krachtig enthousiasme, alleen geldt ook voor hen dat ze geld moeten verdienen. Met het radiostation lukt dat nog niet. En dus ligt de focus noodgedwongen niet altijd bij het station. Het was goed om in die moeilijke situatie een week te kunnen meedraaien. We hebben prettig samengewerkt en houden contact via de mail. De hoop is dat Mohari er over zes jaar nog staat, steviger dan ooit, net als de dijk.

Thijs | 6 juli 2011 om 16.04 uur | 17 reacties
Tags: paramaribo, totness, reis, suriname | deel via twitter